Powrót do strony startowej
Jurajskie miasta, wsie i osady
Jurajskie miejsca, uroczyska, rezerwaty przyrody
Zamki, warownie, strażnice, ruiny.
Trasy turystyczne - piesze, rowerowe, samochodowe

[1] Częstochowa-Olsztyn

[2] Ostrężnik-Mirów-Bobolice-Ostrężnik

[3] źr.Zygmunta-Trzebniów-źr.Zygmunta

[4] Sokole Góry-
Złoty Potok-Sokole Góry

[5] Masłońskie-Zaborze-
Sokole Góry-Olsztyn

[6] Ścieżka przyrodnicza
po rez. Sokole Góry

[7] Janów - Podlesicejuratrek.com

Jurajskie jaskinie, schroniska, studnie
Skały, wspinaczka itp.
Galeria jurajskich fotografii
Mapy, szkice i rysunki
Księga Gości... Wpisz się !
Mapa strony czyli jej zawartość
Wiadomości i inne teksty...
Linki do Jurajskich stron i nie tylko...
Różne rzeczy niekoniecznie z jurą związane
Kontakt ze Mną i parę słów o mnie !



Polecam strony i ...



jurajskie.strony.pl >> TRASY TURYSTYCZNE >> [5] Masłońskie-Zaborze-Sokole Góry-Olsztyn

trasa piesza (nr 5): Masłońskie - Zaborze - Biskupice - Sokole Góry - Olsztyn

    Podstawowe dane:
  • Kilometraż: Masłońskie-Natalin [0,00]; Zaborze [4,50]; Nowe Biskupice [6,25]; Biskupice [8,00]; rez. Sokole Góry [11,00]; Góra Biakło [14,00]; Olsztyn [16,00].
  • Czas przejścia: 3 godziny, (prędkość marszu - 5,33 km/h, czyli dość szybko).
  • Długość trasy: 16,00 km.

      Poniższy opis został stworzony na podstawie wycieczki w październiku 2002 roku. Całość drogi to 16 km które można pokonać w około 3 godziny (nie licząc odpoczynków). Na odcinku Zaborze - Biskupice trasa biegnie drogą przez Biskupice Nowe. Jest to moim zdaniem lepsze rozwiązanie niż maszerować dziurawą szosą pełną mknących ciężarówek z piachem. Trasa nie należy do zbyt trudnych i przebiega przez spokojne tereny, z dala od uczęszczanych miejsc. Bez problemu można ją pokonać na rowerze.

   Trasa zaczyna się na dworcu PKP w miejscowości Masłońskich-Nataliń, (20 minut pociągiem z Częstochowy, 19 km) (0:00); [0,00 km]. Przechodzimy przez tory kolejowe na wschód i czarnym szlakiem idziemy wśród zabudowań ulicą jurajską. Mijamy liczne działki rekreacyjne położone nad stawami po prawej stronie drogi. Zostawiamy za sobą zabudowania i wchodzimy w las (0:11). Na leśnym skrzyżowaniu spotykamy zielony szlak rowerowy, a szeroka żwirowa droga którą szliśmy do tej pory - skręca w prawo. My natomiast idziemy nadal czarnym szlakiem, leśną , piaszczystą drogą na wprost (0:15).
   Znakowanie szlaku w tym miejscu jest bardzo słabe, dopiero po przejściu kilkuset metrów napotkamy znaki na drzewach. Przy drodze którą wędrujemy, po prawej stronie mijamy staw, który z racji wysokiego sosnowego lasu jest znacznie bardziej widoczny niż wcześniejsze. Droga staje się coraz bardziej piaszczysta. Po jej prawej stronie rosną sosny a lewą stronę porastają brzozy z domieszką dębu. Po kilku minutach dochodzimy do kolejnego skrzyżowania leśnych dróg (0:26); [2,20 km], gdzie skręcamy w prawo, schodząc bardzo piaszczystą drogą w dół, w stronę widocznych zabudowań po drugiej stronie stawów
   Przechodzimy przez groblę za którą po prawej stronie znajduje się ohydna drewniana stodoła wraz z równie wstrętnymi budynkami z pustaka żużlowego, po lewej stronie jest działka rekreacyjna ogrodzona siatką stalową. Skręcamy w lewo, idąc drogą wzdłuż działek rekreacyjnych leżących najbliżej stawów (0:30). Po około 200 metrach, skręcamy w prawo, przechodzimy jakieś 30 m, dochodząc do wyraźnej piaszczystej drogi, nazywanej "Białą Drogą" i nią kierujemy się na lewo w głąb lasu (azymut 60 stopni). [pokonanie tego odcinka proponuję przebyć powyższego opisu lub zapytać się tubylców o "Białą Drogę" w stronę Zaborza. Kierowanie się czarnym szlakiem jest bardzo utrudnione a to dlatego że oznakowanie jest bardzo kiepskie w tym miejscu. Po za tym niektóre z nowych działek zajmują teren dróg którymi ten szlak przebiegał.]
   Po kilku minutach marszu znów ujrzymy czarne znaki szlaku na drzewach które doprowadzą nas do skrzyżowania dróg (0:42) nad którym przebiega linia energetyczna na drewnianych słupach. Idziemy przez owo skrzyżowanie na wprost, wybierając na rozwidleniu lewą drogę (o azymucie ok. 20 stopni) (zaraz za skrzyżowaniem powinniśmy trawić na znak czarnego szlaku i drogowskaz: Olsztyn 14; Korwinów 22). Wychodzimy z lasu (0:45) i kierujemy się w stronę pól. Tu spotykamy żółty szlak - Zamonitu. Mijajmy po lewej stronie las, następnie działki rekreacyjne, po prawej stronie przez cały czas towarzyszą nam pola uprawne. Po kilkuset metrach skręcamy ostro w lewo, w ulicę Rzeczną (0:50), zostawiając szlak Zamonitu zmierzający prosto (można się nim dostać do wsi Zaborze). Jesteśmy w przysiółku Zaborza. Po prawej stornie mijamy wydmy na których szczycie rosną sosny a po kilku metrach przechodzimy nad przepustem wodnym z którego widzimy wał ziemny zalewu "Zaborze" (0:56); [4,50 km]. Dalej maszerujemy dziurawą drogą asfaltową wzdłuż ośrodka wypoczynkowego, dochodząc do przystanku PKS, przy szosie Biskupice - Zaborze. Z stąd kierujemy się w stronę Biskupic (północ) i po około 2 minutach dochodzimy do skrzyżowania z leśną drogą (po lewej stronie jest kapliczka na drzewie) (0:62). Zostawimy szlak czarny idący szosą i skręcamy w prawo na leśną drogę (azymut 60 stopni) która początkowo prowadzi skrajem lasu. Mijamy dwa leśne skrzyżowania i widoczne za drzewami po lewej stronie domy. Idziemy dalej leśną drogą o gliniastym podłożu (po opadach dużo błotnistych kałuż), po której bokach rosną wysokie brzozy. Po około 6 minutach drogi (licząc od kapliczki) dochodzimy do polany na której wybieramy drogę na północ (na trzecim z kolei leśnym skrzyżowaniu licząc od szosy). Porośnięta trawą droga prowadzi lekko pod górę w stronę zabudowań Nowych Biskupic - ulica Bukowa (1:10). Idąc prosto dojdziemy do porzecznej ulicy Zbożowej (wyasfaltowanej na lewo). Skręcamy lekko na prawo i zaraz w lewo maszerując nadal ulicą zbożową w kierunku północnym, dochodząc do skrzyżowania przy stalowym krzyżu i słupie elektrycznym z transformatorem (1:17). Tu zostawiamy wygodą drogę i idziemy dalej prosto, trawiastą polną drogą. Po prawej stronie mijamy krótko nam towarzyszącą ścianę lasu i osiągamy ostanie zabudowania przy ulicy Zbożowej (wg numeracji - pierwsze). Zaraz za domami trafiamy za kolejny przydrożny krzyż, tu skręcamy na lewo idąc dalej drogą która prowadzi nas przez szczere pole a okoliczni nazywają ją "Lelówką" (1:26). Po kilku minutach widzimy już pierwsze zabudowania wsi Biskupice. Przechodzimy obok szkoły [8,00 km](po lewej) i dochodzimy do szosy którą opuściliśmy przy kapliczce w Zaborzu. Tutaj trafiamy na końcowy przystanek autobusu linii 67 (Biskupice - Częstochowa) i początek zielonego szlaku "Chorońskiego" (Poraj - Biskupice) (1:36).

Szczytowe partie góry Pustelnicy.

   Kierujemy się asfaltową drogą przez wieś, na północ, mijając po prawej stronie remizę a następnie kościół. Nie zmieniając kierunku marszu wchodzimy na szczyt wniesienia z którego widzimy przed nami zarys Sokolich Gór. Opuszczamy asfalt i schodzimy polną drogą aż pod same podnóże Sokolich Gór, gdzie spotykamy zielony szlak "Szlak Walk 7 Dywizji Piechoty" (Częstochowa "Kręciwilk"-Janów) (1:52); [10 km]. Idziemy nadal na północ dochodząc do ściany wysokiego bukowego lasu Sokolich Gór. Najpierw lekko wchodzimy pod górę by później łagodnie zejść z przełęczy między Górami Karzełek i Jodłową. Po kilku minutach wchodzimy w wysoki sosnowy las i nim docieramy do skrzyżowania z czerwonym szlakiem "Orlich Gniazd" (Kraków - Częstochowa). Tutaj przy tablicy informacyjnej na temat rezerwatu, zmieniamy szlak z czarnego na czerwony skręcając ostro w lewo (azymut 240 stopni). Początkowo idziemy po równej drodze wśród lasku sosnowego by po kilku minutach pokonywać zbocze porośnięte lasem bukowym. Gdzieniegdzie widoczne są małe skałki wapienne. Kiedy dojdziemy na górę (po lewej szczyt Pustelnicy), schodzimy dużymi zawijasami o znacznym pochyleniu, szybko osiągając polankę gdzie ponownie spotykamy czarny szlak (2:26); [12,20 km], którym od tej pory będziemy wędrowali aż do samego Olsztyna. Z polanki skręcamy w lewo i idziemy na zachód wzdłuż podnóża Pustelnicy. Po lewej stronie drogi mamy las sosnowy, po prawej najpierw bukowy a po kilku minutach - sosnowy. Spotykamy się ponownie ze szlakiem zielonym ("Szlak Walk 7 Dywizji Piechoty") z którym skręcamy w prawo (2:39). Po kilkudziesięciu metach rysuje się przed nami góra z widocznym na szczycie krzyżem - "Góra Biakło". Przechodzimy przez utwardzoną drogę gruntową i lekko skręcamy w prawo by po około minucie zostawić na dobre las i wspinać się na zachodnią część wzniesienia. Osiągnąwszy najwyżej położone miejsce na szlaku (2:47) gdzie rozpościera się przed nami widok na Olsztyn i pobliską górę Lipówkę, schodzimy w dół, lekko kierując się na lewo w stronę drogi asfaltowej (ul. Kühna). Mijamy przystanek autobusowy (2:56) i wchodzimy w pierwsze budynki Olszyna. Po kilkuset metrach dochodzimy do rynku Olsztyńskiego gdzie kończy się nasza wędrówka (3:07); [16 km].

    Oznaczenia:
  • Miejscowość - ważniejsza miejscowość lub miejsce ozanczona na szkicu trasy.
  • tekst podkreślony - ważne miejsca dla orientacji.
  • (0:45) - czas potrzebny na dojście do danego miejsca od początku trasy.
  • [1,20 km] - odległość do danego miejsca od początku trasy.
  • (azymut 150) - azymut trasy.

uzupełniono: 08 czerwca 2006

© EGZOR - Arek Klecz ::: Częstochowa 2006 ::: jurajskie.strony.pl